Naam: Toos Metus
Bedrijf: kunstenaar / ondernemer

‘‘De ontwikkelingen gaan razendsnel, stilstaan is er niet bij…’

door Arnold Assink

PoLUitgelichtToosMetusToos Metus maakte na 37 jaar werkzaam te zijn geweest in diverse kapsalons, in 2015 de sprong naar zelfstandig ondernemerschap als kapster. Hairsalon Toos was geboren. Zoals voor veel jonge zelfstandige ondernemers, was ook voor Toos die sprong het gevolg van een bedrijfssluiting.

‘Van de ene op de andere dag stond ik op straat en met mijn leeftijd bleek het bijzonder moeilijk om elders een nieuwe werkplek te vinden’, vertelt Toos niet zonder emotie. ‘Het plotselinge ontslag kwam aan als een mokerslag. Ik was emotioneel volkomen van de kaart en had een schuldgevoel dat ik mijn vaste klanten in de steek liet. Een jaar lang heb ik een soort rouwproces doorgemaakt. Gelukkig kreeg ik veel steun van mijn man Fokko en mijn twee kinderen, dochter Sharon en zoon Nick.’ Stapje voor stapje kwam Toos er weer bovenop. Letterlijk, heel veel wandelen met de hond, maar ook hardlopen bleek een prima manier om het hoofd leeg te maken. ‘Nog steeds loop ik iedere week hard in de mooie natuur van Noorddijk.’

Maar het verhaal van Toos begint veel eerder. ‘Ik ben geboren in Winschoten in een gezin met negen kinderen. Mijn moeder overleed helaas kort na mijn geboorte. Mijn vader, timmerman van beroep, kon in zijn eentje onmogelijk de zorg voor zoveel kinderen overnemen, dus werden de jongsten verdeeld over naaste familie. Tot mijn 4e jaar woonde ik bij een tante in Sellingen. Na die vier jaar keerde ik terug in het ouderlijk gezin.’

Voor Toos breekt dan een donkere periode aan waar ze liever niet over praat. Het werd een jarenlange tocht langs pleeggezinnen en jeugdinstellingen. Op haar 17e staat ze in Groningen plotseling bij haar oudere zus op de stoep. ‘Ik was weggelopen bij het pleeggezin waar ik destijds woonde.’

Zelf een bestaan opbouwen betekende voor Toos het vinden van werk. ‘Tja, vroeger droomde ik ervan om stewardess te worden, maar ik was niet goed in vreemde talen. Ik werkte tijdelijk in de horeca en overdag bij een jeugdinstelling. ‘s Avonds aan de bar ontmoette ik een kapper die enthousiast vertelde over zijn vak. Dat sprak me erg aan en ik besloot om te gaan werken bij een kapsalon. Niet zo’n stomme stijve truttensalon waar je permanentjes moet zetten. Nee, ik wilde naar een moderne salon met modieuze kapsels en daar goed leren knippen.’

Het werd voor Toos het begin van een lange loopbaan. Enthousiast somt Toos de kapsalons op waar ze zoveel jaren heeft gewerkt. Heel veel heeft ze er geleerd van haar leermeesters. Regelrechte kunstenaars waren het. Keihard werken en ’s avonds cursussen volgen om nog beter te worden. En toen na 37 jaar dat plotselinge ontslag.

Toos kwam terecht bij het UWV. Die bood de mogelijkheid om een eigen bedrijf op te starten. Toos: ‘Het was het voor mij belangrijk dat ik het eerst kon uitproberen zonder dat ik het risico liep mijn aanspraken op een uitkering kwijt te raken. Het UWV begeleidde het hele proces. Ik maakte een bedrijfsplan en een accountant heeft alles goed bekeken of het haalbaar was. Met hulp van mijn echtgenoot heb ik thuis een mooie ruimte ingericht als kleine, professionele kapsalon. Daarnaast heb ik een vaste klantenkring die ik thuis bezoek en knip. Vaak zijn dat ouderen die soms minder mobiel zijn. Heel dankbaar werk als je ziet hoe gelukkig je mensen kunt maken met een mooi kapsel. Zo heb ik ook een oudere mevrouw geknipt die in het ziekenhuis lag. Die was zo blij!’

De zelfstandigheid bevalt Toos prima. ‘Ik werk nu een jaar als zelfstandig ondernemer en het gaat boven verwachting. Ik kan zelf bepalen hoe ik mijn werkdag inricht. En wat ik vooral belangrijk vind, is het kunnen bepalen van mijn eigen werktempo. Ik ben een perfectionist. Het is pas klaar als het helemaal goed is. Toen ik nog in loondienst was, moest je vooral niet te lang met een klant bezig zijn. Het gaat tegenwoordig vooral om productie maken. Zoveel mogelijk klanten per dag. Dat gaat toch ten koste van kwaliteit en vakwerk. Ik zou in zo’n omgeving niet meer kunnen aarden.’

Ook nu volgt Toos nog cursussen en bezoekt ze congressen en demonstraties van topkappers. Om bij te blijven en de nieuwste trends en technieken te leren. ‘De ontwikkelingen gaan razendsnel, stil staan is er niet bij. Het is leuk om te zien dat sommige jongeren voordat ze hier komen, al helemaal via internet en YouTube filmpjes hebben uitgezocht hoe ze hun kapsel willen hebben. Wat dat betreft blijf je in dit vak altijd jong.’ Als Toos uitweidt over haarkleuring en blonderen, waan ik me even terug op school in een les scheikunde en natuurkunde. Wat ik in ieder geval heb onthouden is wat een ‘balayage’ van het haar is.

Eén ding wordt wel duidelijk: bijna alles in het leven van Toos draait om het kappersvak. Dat is haar passie en haar leven. Maar waar ze bovenal trots op is, is haar gezin. Trots dat haar kinderen heel goed zijn terecht gekomen. Dat ze een hechte band heeft met haar kinderen. Dat is nu eenmaal niet vanzelfsprekend, zeker als ze aan haar eigen moeilijke jeugd terugdenkt.

www.hairsalontoos.nl

https://nl-nl.facebook.com/hairsalontoos/

https://www.instagram.com/hairsalontoos/

tmetus@gmail.com

 

En die pollepels? Die zie je volgende maand in de handen van…?